همه با آینه گفتم که خموشانه مرا می پائید

گفتم ای آینه با من تو بگو

چه کسی بال خیالم را چید؟

چه کسی صندوق جادوئی اندیشه ی من غارت کرد؟

چه کسی خرمن رویایی گل های مرا داد به باد؟

سر انگشت بر آینه نهادم پرسان:

چه کسی آخر چه کسی کشت مرا؟

که نه دستی به مدد از سوی یاری برخواست

نه کسی را خبری شد نه هیاهویی در شهر افتاد

آینه

اشک بر دیده به تاریکی آغاز غروب

بی صدا بر دلم انگشت نهاد:

                         چه کسی کشت مرا؟

               سلام خدمت تمام دوستای گلم که به من سر میزنند راستش یک سری از دوستان فکر می کنند این اشعاری که می نویسم مال خودمه اما باید بگم این اشعار هیچ کدام مال من نیست و من اشعار شاعران بزرگ معاصر را در وبلاگم می گذارم تا شما هم مثل من از خوندن آن لذت ببرید امیدوارم من به خاطر تاخیر در گفتن این مطلب ببخشیید

ممنون که به من سر می زنید